Project aanleiding

In Quito leeft ongeveer 23 procent van de bevolking onder de armoedegrens. Het zuiden van Quito is erg arm en het dieet van de mensen mist diversiteit, waarbij de consumptie van producten zoals groente, fruit, vlees en vis ver onder de aanbevolen hoeveelheden ligt. Beperkte toegang tot voedzaam eten en drinken en een gebrek aan voedingsbewustzijn vormen de wortel voor de voedingsproblemen. Volgens het INEC leeft maarliefst 23% tot 42% van de Ecuadoranen in extreme armoede. Quito is een stad van bijna 70 kilometer lang en slecht 4 kilometer breed waar enorme verschillen zijn levensstandaard, welzijn en voedselvoorziening. Het noorden is rijk en ontwikkelend maar hoe verder je naar het zuiden gaat in deze stad, hoe armer het wordt. In de arme wijken in het zuiden van de stad zoals Guamaní en Chillogallo zijn grote tekorten aan voedzaam eten en drinken.

Tijdens kinderjaren en als jong adolescent is goede voeding essentieel voor de emotionele, sociale en cognitieve ontwikkeling. Tekorten aan macro- en micronutriënten hebben directe gevolgen voor de aandacht en het begrip van een kind. In arme sectoren moet nadruk worden gelegd op het garanderen van voldoende voeding voor kinderen dat nodig is om te leren en om zich te ontwikkelen. Ondervoeding heeft negatieve gevolgen voor verschillende dimensies van het leven zoals de gezondheid, het onderwijs en economische effecten (zoals publieke kosten en productiviteit). Het leidt tot problemen van sociale integratie, een toename of verdieping van armoede en noodhulp bij de bevolking, waardoor een vicieuze cirkel van kwetsbaarheid voor ondervoeding ontstaat. Om de armoedecyclus te doorbreken is het belangrijk dat het kind zich goed kan ontwikkelen en zijn of haar de talenten kan gebruiken om een betere toekomst te creëren voor zijn of haar toekomstige familie.